هشدار نیوز گزارش میدهد؛
زنگ خطر برای خاک خراسان شمالی؛ نیمی از خاک استان با معضل شوری و قلیاییشدن روبهروست
آمارهای اعلامشده از سوی سازمان جهاد کشاورزی خراسان شمالی، از تشدید چالشهای فرسایش، شوری و کاهش مواد آلی خاک حکایت دارد؛ وضعیتی که در کنار خشکسالی و ضعف پوشش گیاهی، ضرورت صیانت از منابع پایه تولید و بازنگری در شیوههای مدیریت خاک را بیش از گذشته برجسته میکند.
به گزارش هشدار نیوز، سامان محمدی، معاون آب و خاک سازمان جهاد کشاورزی خراسان شمالی، با اشاره به وضعیت منابع خاک در این استان اظهار کرد: میزان شوری و قلیایی بودن خاک در ۵۰ درصد از خاک خراسان شمالی بالاتر از حد استاندارد است؛ معضلی که بهویژه در شهرستانهای جنوبی استان و مناطق حاشیه کویر، از جمله گرمه، جاجرم و اسفراین، نمود بیشتری دارد.
وی با تشریح گستره اراضی استان افزود: خراسان شمالی حدود ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار هکتار مساحت دارد که از این میزان، ۴۵۲ هزار هکتار به اراضی کشاورزی اختصاص یافته است؛ با این حال، فرسایش خاک نیز به یکی از چالشهای جدی منابع طبیعی و بخش کشاورزی استان تبدیل شده است.
محمدی میزان فرسایش خاک در خراسان شمالی را بهطور متوسط ۱۷.۵ تن در هکتار اعلام کرد و گفت: این رقم در مقایسه با متوسط ۱۶ تنی کشور و استاندارد ۱۰ تنی جهانی، وضعیت نگرانکنندهای را نشان میدهد؛ بهگونهای که میزان فرسایش خاک استان حدود ۷۵ درصد بیشتر از استاندارد جهانی است.
معاون آب و خاک سازمان جهاد کشاورزی خراسان شمالی، فقر پوشش گیاهی را مهمترین عامل فرسایش خاک در استان عنوان کرد و افزود: خشکسالیهای شدید و شرایط اقلیمی منطقه از عوامل مؤثر در کاهش پوشش گیاهی و تشدید روند فرسایش خاک هستند.
وی همچنین با اشاره به وضعیت مواد آلی خاک تصریح کرد: در ۶۰ درصد از خاک استان، میزان مواد آلی کمتر از نیم درصد است؛ مسئلهای که آن نیز با فقر پوشش گیاهی ارتباط دارد و بر کیفیت و ظرفیت تولیدی خاک تأثیر میگذارد.
محمدی در ادامه، تغییر کاربریهای غیرمجاز، استفاده بیضابطه از پساب در اراضی کشاورزی، آلودگی و تخریب خاک و همچنین خردهمالکی شدید را از دیگر چالشهای مدیریت منابع خاک در خراسان شمالی برشمرد.
هشدار نیوز؛ خاک، صرفاً بستر کشت و تولید نیست؛ سرمایهای راهبردی و زیرساختی حیاتی برای امنیت غذایی و پایداری کشاورزی است. آمارهای اعلامشده درباره شوری، فرسایش و فقر مواد آلی خاک در خراسان شمالی، ضرورت توجه جدی به حفاظت از این سرمایه طبیعی، مدیریت علمی منابع آب و خاک و اتخاذ تدابیر پیشگیرانه را یادآور میشود؛ چراکه تخریب خاک، برخلاف بسیاری از خسارتهای مقطعی، بهسادگی و در کوتاهمدت جبرانپذیر نیست.














