آقای قالیباف به ژنو نرو / کسی دیگر را بفرستید
به گزارش هشدارنیوز ؛ چهان نیوز در اینباره نوشت :
در چند روز اخیر گمانه‌زنی‌های برای ترکیب روسای «هیات‌های امضاکننده» تفاهم بین ایران و آمریکا منتشر شده که اگر چه هنوز قطعیتی ندارد اما تردیدها و انتقاداتی را به دنبال داشته‌است.
معاون وزارت خارجه: از طرف ایران، آقای قالیباف برای امضا می‌روند
مجید تخت‌روانچی معاون سیاسی وزارت امور خارجه روز گذشته در جمع خبرنگاران با اشاره به جزئیات امضای تفاهم‌پایان جنگ میان ایران و آمریکا اظهار داشت: «در سوئیس محل امضا هست اما نقطه دقیقش مشخص نیست. از همان امضا دور بعدی مذاکرات انجام مشود و معلوم نیست امضا به چه صورتی انجام می‌شود. هنوز معلوم نیست الکترونیکی باشد یا خیر. بعد از امضا بحث‌ها شروع می‌شود. از طرف امریکا آقای ونس هستند و از طرف ایران آقای قالیباف هستند.»
اعلام خبر سفر قالیباف به سوییس برای امضای تفاهم‌نامه که به احتمال زیاد با ملاقات با جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا همراه خواهد بود، از هم‌اکنون موجی از بیم‌ها و نگرانی‌ها در میان افکار عمومی را رقم زده است. علاوه بر بار منفی ملاقات با عاملان شهادت رهبر شهید انقلاب و هزاران نفر از مردم بیگناه کشورمان که امری طبیعی و قابل انتظار است، وجوه شخصیت حقیقی و حقوقی محمدباقر قالیباف نیز موجب می‌شود تا حضور او در سوییس و امضای تفاهم‌نامه با تردید‌های جدی مواجه شود.
الزامی به جلسه حضوری برای امضا نیست!
بعد از اولین دور مذاکرات ایران و آمریکا در اسلام آباد که با حضور قالیباف-ونس انجام شد، رئیس جمهور آمریکا، بارها اعلام کرد که می‌شود گفتگو را به صورت وبیناری برگزار کرد. پس به طریق اولی، می‌شود امضای تفاهم نیز به صورت برخط برگزار شود تا نیازی نباشد در کنار قاتلان رهبر شهید انقلاب، سرداران غیرتمند و مردم عزیز کشورمان، بایستیم و تفاهم امضا کنیم. چنین حضوری از لحاظ نمادین، کمرنگ‌کننده روایت پیروزی ایران بر دشمنان است. انتشار تصویر از چنین دیداری یک خطای راهبردی است؛ کما اینکه در مذاکرات اسلام‌اباد تلاش موفقی شد که تصویری از دیدارها و مذاکرات چندجانبه و دوجانبه منتشر نشود.
چرا قالیباف نباید تفاهم‌نامه را امضا کند؟
دکتر محمدباقر قالیباف علیرغم چند دهه فعالیت سیاسی و حضور در مناصب عالی مدیریتی، بیش از هر چیز با رشادت‌هایش در دوران دفاع مقدس و هم‌لباسی و هم‌سنگری با شهدای شاخصی چون شهید احمد کاظمی، شهید حاج قاسم سلیمانی و… شناخته می‌شود. او خود نیز بارها تاکید کرده یادگار و از نسل رزمندگان دفاع مقدس است. حضور چنین کاراکتری در مراسم امضای یک تفاهم عدم‌تخاصم، با دشمن شماره یک ملت ایران چندان خوشایند نخواهد بود.
همچنانکه در ماجرای حضور قالیباف در مذاکرات اسلام‌آباد نیز اینگونه انتقادات مطرح بود. از جمله جواد لاریجانی که در این باره گفته بود: «رفتن آقای قالیباف به اسلام‌آباد غلط و هزینه‌ای بزرگ بود. ما آقای قالیباف رو با آن سوابق بردیم جلوی ونسِ بی‌حیثیت بنشیند که چه شود؟! خب این یعنی دوستان ما ایشان رو محلل سیاست شکست‌خورده‌ی برجام کردند!»
اگر مجبورید حضوری بروید؛ معاون اول دولت برود
شأن حقوقی محمدباقر قالیباف، تناسبی با جایگاه حقوقی طرف مقابل ندارد. قالیباف اگرچه رئیس تیم مذاکره‌کننده بود اما در جایگاه حقوقی اصلی خود رئیس مجلس ایران است و جایگاه اجرایی ندارد. در مقابل جی‌دی ونس معاون علاوه بر آنکه رئیس مجلس سنای آمریکاست؛ از نظر حقوقی معاون رئیس‌جمهور آمریکا و نفر دوم اجرایی در این کشور به حساب می‌آید. از آنجا که تفاهم میان ایران و آمریکا، نیاز به موارد اجرایی نیز دارد، بهتر آن است که رئیس مجلس چنین توافقی را امضا نکند.
از سوی دیگر همان‌طور که دولت ترامپ از قصد خود برای فرستادن تفاهم با ایران به کنگره سخن گفته؛ ما نیز باید هر تفاهمی با آمریکا را برای بررسی و تصویب به مجلس شورای اسلامی ببریم. همچنین منطبق بر اصل ۷۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، عهدنامه‌ها، مقاوله نامه‌ها، قراردادها و موافقت نامه‌های بین‌المللی باید به تصویب مجلس برسد؛ مجلسی که ریاست آن بر عهده دکتر قالیباف است.
بر اساس آنچه تاکنون گفته شد، حضور دکتر قالیباف به صلاح کشور و ایشان نیست. به جهت همترازی حقوقی نیز این سوال مطرح است که چرا به جای رئیس مجلس، دکتر محمدرضا عارف به عنوان معاون اول رئیس‌جمهور کشورمان و یک مقام اجرایی مترادف، به سوییس نرود و تفاهم‌نامه را امضا نکند؟
چرا سوئیس و هر کشور اروپایی محل مناسبی نیست؟
از جمله نکات قابل تامل در خصوص تفاهم میان ایران و آمریکا برای پایان جنگ، انتخاب کشور سوییس به عنوان محل امضای حضوری این تفاهم بود. با توجه به نقش‌آفرینی مثبت پاکستان، عمان و قطر در روند مذاکرات که در بیانیه شورای عالی امنیت ملی هم به آن اشاره شده، این پرسش مطرح است که چرا سوییس به عنوان میزبان امضای تفاهم انتخاب شده است؟
اروپایی‌ها مخصوصا طی سال‌های اخیر رویکرد خصمانه‌ای نسبت به ملت ایران داشته‌اند. از عدم انجام تعهدات‌شان در برجام پس از خروج آمریکا از آن توافق تا نقش‌آفرینی قابل انتظار در موضوع اسنپ‌بک پس از جنگ ۱۲ روزه و مخصوصا پس از توافق ایران با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در قاهره. هم مصاحبه‌های متعدد عباس عراقچی وزیر خارجه کشورمان در نقد اروپایی‌ها و اینکه دیگر با آنها کار نخواهد کرد، موجود است؛ و هم بیانیه خیر ۴ کشور اروپایی آلمان، انگلیس، فرانسه و ایتالیا که با پاسخ درخورد نمایندگی ایران در وین مواجه شد.
