تعامل یا نسخه تسلیم؟!
.png)
محمدعلی ابطحی، رئیس دفتر رئیس دولت اصلاحات ادعا کرده که کنار گذاشتن مذاکره، کنار گذاشتن منافع ملی است. او ادعا کرد که بهبود معیشت مردم از مسیر تعامل با غرب می‌گذرد و همچنان بر تکرار این گزاره منسوخ اصرار دارد. ادعای ابطحی، پایه سستی دارد و پیش‌فرضی نادرست را پنهان می‌کند. ابطحی می‌پندارد گفت‌وگو خودبه‌خود فضیلت دارد در حالی‌که اقتصاد زمانی رشد می‌کند که بر ستون استقلال و اقتدار استوار شود، نه بر امید واهی به لبخند بیرونی.
نورانی‌نژاد دیگر چهره اصلاح طلب نیز بر استمرار دیپلماسی و گفت‌وگو با غرب تأکید کرده است. او باور دارد که دیپلماسی می‌تواند بحران‌ها را حل کند. وقتی طرف مقابل از گفت‌وگو برای سنجش عقب‌نشینی استفاده می‌کند، اصرار بر مذاکره به خوش‌خیالی سیاسی تبدیل می‌شود.
محمد مهاجری، عضو شورای اطلاع‌رسانی دولت نیز به اعتماد گفته است اگر آمریکا از لجاجت دست بردارد، راه تفاهم باز خواهد شد! مهاجری با یک ساده سازی سعی کرده فقط مشکل را لجاجت آمریکا معرفی کند؛ در حالی که به ایران در حال مذاکره حمله نظامی شد. کمی عقب تر یعنی بعد از تصویب برجام هم ایران به تعهدات خود عمل کرد اما آمریکا برجام را پاره کرد.
ظاهرا برخی اصلاح طلبان همچنان پروژه تسلیم را اما با ادبیات تعامل و… دنبال می‌کنند.
